Azize

Beynimin açıldığı (zehirlendiğim) ilk zamanlardan beri hep aynıdır. Gerginliklerim, hüzünlerim ve acılarım hep aynı şekilde sonlanır. Bu duyguları yaşarken düşündüklerim, kendimce bulduğum sebeplerim bir anda anlamsızlaşır. Beni asıl hüzünlendiren, öfkelendiren çeyin düşündüklerim olmadığını farkederim. Sebep hala meçhul olsa da sonuç oldukça tatmin edicidir. Kim bilir? Belki de gerçekten düşündüğüm sebepler doğrudur da asıl olan bana teselli veren o şeyi düşününce rahatlıyorumdur. Ama bence ilk dediğim doğru. Yani açık konuşayım; aslında beni öfkelendiren, hüzünlendiren şeyler içimde yaşattığım, özümün getridiği, anlamlandıramadığım, beynimin-nefsimin dışında olan şeylerin getirdikleri. İnsan beyni ve emrindeki bedeni, gönlünün ve ruhunun gereksinimlerini karşılamadığı noktada acı ve hüzün oluşuyor bence. Gönlümüzün ve ruhumuzun neye ihtiyaç duyduğunu anlamak neredeyse imkansız. Yoo!!! Aslında belli noktalarda malum. Ama iniş-çıkışlarını anlamak imkansız. Sanırım bu daha doğru bir cümle oldu.

İçmeden sarhoş olur musunuz? Ben öyle gibiyim şimdi. Bedenim omuzlarımdan başlayarak aşağı doğru titriyor için için... Eğer bir gün gelir de artık böyle titreyemez olursam anlarım ki hayvanlaşmışımdır. Yaşadığım bir an varsa bu anlardır. Durup dururken tüm aklımdakiler boşalır ve geriye sanki saf hislerim kalır. Ve beden beynin egemenliğinden çıkar. Ve titrerim... Düşünmeden... Sadece bir üşüme gelir ve titrerim... Ama biliyorum ki birazdan bitecek. Asla uzun sürmez. Uzun sürseydi alışırdım buna. Ve yaşayamazdım günlük hayatı. Böyle bir hissin yanında ne kadar da anlamsız günlük hayat denilen şey. Bana öyle geliyor ki bu his "bir" olmanın O'nun varlığında raks etmenin yalnızca bir iz düşümü. Her "insan"ın ruhunda var bu. Bu anları yakalayınca kaçırmamak lazım.

Bu konunun ismi "Azize." Çünkü Zeki Müren'in yorumundan bu şarkıyı dinlerken geldi bu his. 10larca kere dinledim. Herhalde içki kullansam ayyaşın teki olurdum.


"Sev diyorsun Azizem, seni nasıl seveyim?
Vefakar olduğunu ben nerden bileyim...
Ah azize vah azize yalvarırım gel gitme..." 5/2/2007